Ervaringsverhaal van een deelnemer aan de deeltijdbehandeling eetbuistoornis:

“Ik zit in een groep van negen personen. We komen elke vrijdag bij elkaar. We starten met het bespreken van eetdagboeken: waar loop je tegenaan bij het eten, hoe komt het dat je een eetbui hebt en wanneer? In het begin is het alleen nog maar kijken naar je eetgedrag en proberen dit te beschrijven. Na een aantal weken gaan we een lijstje maken met dingen die je kunt doen als er een eetbui aankomt. Je leert om een eetbui te herkennen en te voorkomen.

Daarna hebben we psychomotorische therapie met elke week een ander onderwerp: ontspanning, wandelen, ruimte innemen. Je leert daar met je lichaam om te gaan. ’s Middags komt het zwaarste gedeelte, zoals wij dit onder elkaar zeggen. Het gaat over je gedachten, over hoe je denkt en waar dit vandaan komt. Je leert hoe je die gedachten kunt omzetten naar helpende gedachten.
 
Ik vind het positief om in een groep te zitten. Er is veel herkenning en die herkenning is juist ook wel eens moeilijk. Want het betekent dat je toch echt een eetstoornis hebt. Je wordt met je neus op de feiten gedrukt. Ik heb voor deze groepstherapie gekozen omdat ik het heel erg moeilijk vind om in een groep te functioneren. Dit geeft juist een kans om hiermee om te leren gaan. Als groep hebben we ook veel lol met elkaar.
 
Ik ben nu vijf maanden bezig met deze behandeling en ik moet zeggen dat ik echt wel veranderingen merk. Mijn eetgedrag is positief veranderd. En als ik een terugval heb, kan ik het sneller weer oppakken. Ook ben ik erachter gekomen wat nu de belangrijkste oorzaak is van mijn eetbuien. Ook heb ik geleerd te zien dat ik iemand ben ondanks mijn overgewicht. Dit was en is voor mij erg belangrijk. Ik zag mezelf alleen als dik en meer niet. ik telde niet mee en ik was het niet waard om gezien te worden. Dit is nu aan het veranderen waar ik heel blij mee ben.”

Printversie van deze paginaPrint