Wat is een dubbele diagnose?

Mensen met dubbele diagnoseproblematiek (DD) hebben te kampen met een verslavingsprobleem in combinatie met een of meerdere andere psychiatrische diagnoses. Bij Emergis spreken we van dubbele diagnose als iemand een verslavingsprobleem heeft naast een diagnose op AS I, met name psychotische stoornissen.

De interactie tussen middelenmisbruik en psychiatrische problematiek is uitermate complex. Een psychiatrische stoornis kan verslaving tot gevolg hebben, of andersom. Ook kunnen er gemeenschappelijke factoren zijn die tot gevolg hebben dat iemand zowel verslaafd raakt als een psychische stoornis ontwikkelt. Beide problemen kunnen elkaar negatief beïnvloeden.

In sociaal en maatschappelijk opzicht zijn DD-cliënten zeer kwetsbare mensen waarbij relatief vaak overlast in de woonomgeving ontstaat. Ze hebben een hoog risico op terugval in middelengebruik, hospitalisatie, detentie, geweld, dakloosheid en ernstige lichamelijke problemen. In die zin is ‘dubbele’ diagnose eigenlijk een misleidende term. ‘Multipele diagnose’ zou beter zijn, want het gaat hier om een heterogene groep mensen met zeer uiteenlopende diagnoses en met problemen op verschillende levensgebieden, zoals huisvesting, arbeid, inkomen, dagbesteding en relaties met familie en vrienden.

DD-cliënten vormen over het algemeen een sterk verwaarloosde groep, deels door zelfverwaarlozing maar ook door de hulpverlening die niet altijd antwoord heeft op de hulpvragen van de DD-cliënt. Een DD-cliënt kan vrijwel nergens terecht en vraagt ook niet snel om hulp. Wanneer hulp wordt geboden, wijzen ze die in eerste instantie regelmatig van de hand.

Printversie van deze paginaPrint